Yazarlarımız, Yorum-Analiz

Bir Kardeşin Sesi: Azerbaycan’dan Çanakkale’ye Sesleniş

BULTÜRK
Azerbaycan Bakü temsilcisi
Mehseti HÜSEYNOVA

Bazı bağlar vardır…
Sözle anlatılmaz.

Araya denizler girer, sınırlar çizilir, yıllar geçer…
Ama o bağ kopmaz.

Çünkü o bağ,
kanla yazılmıştır.

İşte Çanakkale,
Azerbaycan’dan bakıldığında böyle bir bağın adıdır.

Unutulmayan Bir Türkü

Biz Azerbaycan’da bazı türküler vardır ki,
sadece ezgi değildir…

Bir hatırlayıştır.
Bir minnettir.
Bir kardeşlik sözüdür.

“Laleler” türküsü de onlardan biridir.

O türküde sadece bir melodi yoktur.
Bir vefa vardır.

Çünkü biz unutmayız…
Sizin bize sahip çıktığınız günleri.

Zor zamanlarımızda yanımızda oluşunuzu,
yalnız bırakmayışınızı.

Kardeşlik Tek Taraflı Değildir

Tarih, tek yönlü yazılmaz.

Nasıl ki siz bize sahip çıktıysanız,
biz de kalbimizle, imkânımızla
Çanakkale’nin yanında olduk.

Belki her birimiz cephede değildik…
Ama dualarımız oradaydı.

Çünkü biliriz:
Kardeşlik sadece sözle olmaz.

Zor günde belli olur.

Çanakkale: Ortak Bir Yara, Ortak Bir Gurur

Çanakkale’de dökülen kan,
sadece Anadolu’nun değil,
bütün Türk dünyasının yüreğine dokundu.

Orada verilen mücadele,
bir milletin değil,
bir ruhun direnişiydi.

Azerbaycan’dan bakınca Çanakkale,
uzakta bir savaş değil…

İçimizde hissedilen bir yaradır.
Ve aynı zamanda bir gururdur.

Lale ve Toprak

Lale…
Bizim kültürümüzde de sizin kültürünüzde de
aynı anlamı taşır.

Zarif ama güçlü,
kırılgan ama köklü…

Çanakkale’de o laleler,
birer birer toprağa düştü.

Ama yok olmadılar.

O toprakta çoğaldılar.

Ve bugün hâlâ,
her baharda açan lalelerde
o hatırayı görürüz.

Azerbaycan’dan Bir Ses

Bugün Azerbaycan’da bir genç,
Çanakkale’yi duyduğunda

sadece bir tarih öğrenmez.

Bir kardeşliği hisseder.
Bir vefayı tanır.
Bir milletin diğerine nasıl sahip çıktığını anlar.

Ve içinden şu geçer:

“Biz biriz.”

Son Söz: Unutmadık

Biz Azerbaycan’da unutmayız.

Ne sizin bize uzattığınız eli…
Ne de birlikte taşıdığımız acıyı.

“Laleler” türküsünü unutmadığımız gibi,
Çanakkale’yi de unutmayız.

Çünkü o sadece bir zafer değildir.

Bir kardeşliktir.
Bir emanettir.
Bir hatıradır.

Ve biz her zaman hatırlarız:

Siz bize sahip çıktınız…
Biz de Çanakkale’de sizin yanınızdaydık.

Ve bu bağ,
zamanla değil,
yürekle yaşar.

Bir Cevap Yazın